Iglaki w lesie

Jodła Bornmullera

Jodła Bornmullera {Abies bommueiteriana) wyróżnia się swoją wybitnie gładką, czarno-czerwonawą korą. Szpilki gęste i nie rozłożone na boki. Dość rzadko występujące drzewo górskich lasów Azji Mniejszej. Niekiedy sadzona jako drzewo parkowe i ozdobne. Jodła Veilcria {Abies veitchiij ma korę szarą do szarobrunatnej, z zaznaczonymi delikatnie poziomymi limami. Szpilki osadzone dwurzędowo, skierowane ku przodowi, dość gęste, z wcięciami na wierzchołkach. Pod spodem mają dwa paski szparek w kolorze białym, Gatunek występujący pierwotnie tylko w Azji Wschodniej (przede wszystkim w Japonii), obecnie sadzony, choć rzadko, w parkach miejskich, jodła purpurowa (Abies amabiiis) jest drzewem, które w swojej ojczyźnie może osiągać wysokość 50-60 metrów. Jego kora jest dość gładka, szaro-purpurowa, z wydatnymi ułożonymi poziomo banieczkami żywicy, widocznymi także na starszych okazach. Szpilki bardzo gęste, skierowane do przodu, mają długość około 3 cm, a przy roztarciu dają wyraźny zapach pomarańczy. Dojrzała szyszka jest brunatnawa i ma około 12 cm długości. Drzewo rozpowszechnione pierwotnie tylko w zachodniej części Ameryki Północnej [Oregon i Kolumbia Brytyjska). Obecne sadzone także jako drzewo parkowe. Uwagi ogólne: Cechą charakterystyczną wszystkich gatunków rodzaju Abiessposób osadzenia szpilek na gałązkach - zawsze na malej, okrągławej tarczce, która nie pozostawia żadnych trwałych śladów. U świerków natomiast zawsze pozostają małe łuski i po opadnięciu szpilek gałązki są szorstkie jak pilnik. akademia tańca